Vakıf

Asimov'un Vakıf serisi, bilim kurgunun "altın çağı"nın en parlak örneğidir ve hâlâ türü tanımlayan eserlerden biri olarak duruyor. Hari Seldon'ın geliştirdiği "psikotarih" — büyük insan toplulukların matematiksel olarak öngörülebilirliği üzerine kurulu bu kavram — sosyal bilimleri kurguya entegre etme açısından tarihi bir adımdır. Galaktik İmparatorluğun yaklaşan çöküşünü engelleyemeyen, ancak karanlık çağı 30.000 yıldan 1.000 yıla indirmek için Vakıf'ı kuran Seldon'ın planı, romanın iskeletini oluşturuyor.

Asimov'un tarzı yalın, doğrudan ve fikir odaklıdır. Karakterler bazen yüzeysel kalsa da gerçek "kahraman" toplum ve tarihin kendisidir. Her bölüm, Seldon Krizleri olarak adlandırılan kritik dönüm noktalarını ele alıyor ve okuyucuyu zekice çözülen politik bilmecelerle baş başa bırakıyor. Bu yapı, Edward Gibbon'un Roma İmparatorluğu un Çöküşü kitabından esinlenmiştir ve makro tarihsel düşünceyi kurguya nasıl taşıyacağının dersidir.

Hugo Ödülleri'nin 1966'da "tüm zamanların en iyi bilim kurgu serisi" unvanını Vakıfa vermesi tesadüf değil. İthaki baskısının çevirisi akıcı, kapak tasarımı koleksiyonerlik değeri taşıyor. 1950'lerin atmosferi nedeniyle bazı teknolojik detaylar eskimiş hissedilebilir (kâğıt çıktılar, mikrofilm gibi), ancak temel fikirler hâlâ taze. Yeni başlayanlar için ideal bir klasik girişi: Dune'un karmaşıklığından önce buradan başlamak çok daha kolay ve okuduğunuz zaman türün temellerini sağlam atmış oluyorsunuz.